
جایزه ادبی هفت اقلیم وارد دومین دوره اش شده است. دور قبل با تمام ضعف و قدرت هایش یک درس بزرگ برای من و بچه های هفت اقلیم به همراه داشت و آن هم اینکه هرکاری و هر حرکتی، فارغ از نیت واقعی انجام دهنده اش، بازتاب های متفاوتی به همراه خواهد داشت و کسانی که به هر دلیل، حرکتی باب میل شان نباشد، می دانند کجا را هدف قرار بدهند که تمام رشته های آدم را پنبه کنند و از هم بپاشند. به قولی، لُرغیرتی! کردیم و با روحیه ای که اسمش را کار هیئتی! می گذارم، در هرصورت بارمان را کژدار و مریز به منزلگاه رساندیم. امسال اما جدی تر از قبل، با بچه های هفت اقلیم نشستیم و ساعت ها جروبحث و همفکری کردیم و به این نتیجه رسیدیم که تنها راه ادامه دادن و از پا نیفتادن، این است که چهارچوب مندتر و با برنامه تر از قبل حرکت کنیم و نگذاریم با فشار بیرونی بر یک نفر، شیرازه ی جایزه از هم بپاشد. راستش قبلأ هم می خواستیم با برنامه تر و نظام مند تر باشیم اما شاید انگیزه و شرایط زمانی ای که من داشتم را بقیه دوستان نداشتند و یا هنوز اهمیت کار برایشان مشخص نشده بود. دور قبل دبیری تفکیک نشده بود و بیشترین فشار ممکن روی بنده بود... بگذریم. به هرحال بنده و خسرو عباسی به عنوان موسسین جایزه، امسال تصمیم گرفته ام که با تقسیم مسئولیت و پخش کردن کارها بین اعضاء، هم بار خودمان را سبک تر کنم و برای کارهای نوشتن مان بیشتر وقت بگذاریم و هم اینکه برای دوستان نویسنده و باانگیزه ای مانند مینو عبداله پور و رضا فکری مجالی باشد که بیشتر توانایی های اجرائی شان را نشان دهند. طبق تصمیماتی که در مجمع گرفته شد، امسال قرار است بنده فقط دبیر علمی جایزه باشم و دبیر اجرایی جایزه به عهده ی رضا فکری باشد. مینو عبداله پور هم سمت دبیری هیئت داوران را بر عهده خواهد داشت. مطمئنأ امسال این دوستان کار سنگینی در پیش خواهند داشت و امیدوارم با برنامه ریزی و نظم بیشتر، بتوانیم سربلند به نقطه ی پایان برسیم.
اما این تقسیم مسئولیت دو حسن مهم برای جایزه خواهد داشت: اول اینکه هر سال با تغییر دبیر اجرایی، نیرو و فکری تازه به دبیرخانه تزریق می شود و از حالت تک صدایی خارج می شود و دوم اینکه به خاطر خصوصی بودن جایزه و نبود چارتی اداری، با این راهکار دبیرخانه قدرت نظارت بر کار اعضا را پیدا خواهد کرد. اساسنامه ی جایزه هم گوش شیطان کر، بعد از بارها اصلاح و بازنویسی، به زودی در معرض دید عموم قرار خواهد گرفت.
نکته ی دیگر اینکه: هفت اقلیم یک جریان مستقل و بی ادعاست که از دل بحران ها و نیازهای همین ادبیات بیرون آمده است. به دسته و گروه خاصی تعلق ندارد و برایش ادبیات و ادبیت یک متن(فارغ از گرایش فکری نویسنده اش) در اولویت است. طیف متنوع کتاب های برگزیده و کاندید شده و داوران دور قبل به خوبی گواه این رویکرد هفت اقلیم است و تا زمانی که بنده در این جایزه هستم، این رویکرد ادامه خواهد داشت. با شناختی هم که از دبیر اجرایی جایزه و دبیر هیئت داوران دارم، این اطمینان را می دهم که هفت اقلیم، قدرتمند تر و بی حاشیه تر از قبل به راهش ادامه خواهد داد.
و نکته آخر: جلسات نقد کتاب هفت اقلیم، به زودی آغاز به کار خواهد کرد. خبرهایش را به زودی در خبرگزاری های معتبر منتشر خواهیم کرد.


